Blog
Senny las
Eurybiades
27 obserwujących 445 notek 423286 odsłon
Eurybiades, 13 maja 2017 r.

Wolność nie jedno ma imię

755 35 0 A A A

     Dzięki wrodzonemu refleksowi już w tydzień po Marszu Wolności uświadomiłem sobie, że jestem człowiekiem wolnym.  Czuję się nim, bo jak się tak zastanowić - to wolno mi wszystko.  Chodzę, gdzie chcę - czytam, co sam sobie wybieram i rozmawiam, z kim mi przyjdzie ochota.  Żadnego przymusu - nul;  jak dość mam TVP czy Republiki, mogę zaczerpnąć odświeżającego tchu w TVN.  Do GW czy Newsweeka też czasem zaglądam, choć znajomi wzruszają ramionami - a co, wolno mi!  Żyję sobie w związku z tym spokojnie, choć ten spokój i płynące z niego dobre samopoczucie trochę mi zaburza świadomość, że nie wszyscy tak mają;  uwiera mnie, że co któryś tam ze współobywateli nie czuje się wolny.  Na przykład - oddaję się jakiś czas temu ulubionej rozrywce oglądając w TV protest KOD-u - i co widzę?  Reporterka z mikrofonem podchodzi do mojego znajomka i zadaje pytanie na okoliczność, czy w Polsce prawo jest łamane.  Oczywiście! - pada odpowiedź, a w jej następstwie pytanie: - w jaki sposób?  - No, tak od ręki to trudno - ale powiem, że jest mi duszno, choć zima i na dworze ziąb.

   Wrażenie silne, bądź co bądź - znajomy;  jak narzekają jacyś tam Kierwiński czy inny Budka, to proszę bardzo - ani mnie to ziębi, ani grzeje.  Cierpią, bo im ktoś jakoby złamał prawo albo wywichnął konstytucję - a niech im będzie!   Co innego ktoś, z kim się od czasu do czasu rozmawia.  On mi zresztą pozwolił uświadomić sobie, że te wszystkie wałkowane ostatnio sprawy - demokracja, konstytucja, prawo i wolność - to jedno;  jemu z powodu łamania przez władzę prawa jest duszno, czyli - ma ograniczona możność zaczerpnięcia powietrza (dobra - wiem, że to taka figura retoryczna),  a wszelkie ograniczenia - to brak wolności (c.b.d.o.)

   To jasne, że wnioski wyciąga się m.in. na podstawie obserwacji.  Nie chcę  twierdzić, że nie da się u nas zauważyć niczego, co nad wolnością, a ściślej - jej brakiem, kazałoby się zastanowić.  Ot, choćby przedwczorajszy dzień: minister Ziobro ogłosił, że prokuratura prowadzi 150 dochodzeń w sprawie warszawskich nieruchomości;  CBA zatrzymało osiem osób - i to kogo? - sami biznesmeni i prawnicy, a więc śmietanka; krwiożerczy Patryk Jaki został szefem czerezwyczajki, która odbierze dorobek ostatnich lat ludziom nawykłym do zręcznego poruszania się w meandrach prawa.  To tylko jeden dzień, a jest ich w roku wiadomo, ile;  jak sobie człowiek to uświadomi, to czarna groza ogarnia i włosy dęba stają: jak żyć?  Postawcie się też w sytuacji tych w Krakowie, co to chcą sobie od czasu do czasu pokrzyczeć i pomachać transparentami, a tu akurat  JK pcha się bezczelnie na Wawel.  Czy to ich nie ogranicza?  Jak tu się potem dziwić, że mój znajomek ma duszności, a z wyżyn Brukseli płyną dobrotliwe napomnienia.

    Nie ma się co dziwić, natomiast zaskoczyła mnie taka sprawa:  czytam ci ja na pasku wiadomość, że w Italii rząd czterem miastom rozwiązał władze  (czyli chyba samorządy?)  za kumanie się z mafią.  No, myślę  sobie - takie łamanie wolności  to nawet u nas się nie pokazało;  jakże to tak - rozwalić samorząd, największą - jak mawiają ci z peezelu - zdobycz demokracji?  Wiadomo, wiedzą, co mówią - parę lat temu tak się nad tą zdobyczą natrudzili, że ręce mdlały od dostawiania krzyżyków na kartach.  Władze takiej np. Warszawy przez lata owocnie współpracowały z paczką specjalistów od przepływu dóbr, a pani prezydent oświadcza, że pana Patryka cznia razem z jego komisją - i nikt ani jej, ani jej urzędu nie rozwiązał.  Wygląda na to, że Włosi pojechali po bandzie -   i to ostro.  Marnie coś z tą europejską demokracją i wolnością, skoro taki kopciuszek jak Polska pokazuje, jak być powinno.

   Czekałem, że na Rzym polecą gromy:  wrażliwi na wszelkie zejścia ze słusznej ścieżki - Juncker, Timmermans, Schulz i inni, nie zapominając o Donaldzie - tym, o którego jest za dużo w polityce - pouczą makaroniarzy o świętości i nienaruszalności samorządu.  Jakże tak - przecież u nas zdarzało się, że przymknięty za machlojki burmistrz sprawował swój urząd zza krat - a kudy nam do prawdziwej wolności, co dowodnie nam pokazano przed tygodniem.  Nie doczekałem się - nie odezwało się też to grono dam i dżentelmenów jakoś tam powiązane z Wenecją, tak ochocze w innych przypadkach.  Wszyscy zaspali, czy jakaś krótkowzroczność ich dopadła: do Polski  - to sięgają wzrokiem; co widzą - to osobna sprawa.  Ale dalej - ani ciut ciut.

Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

O mnie

Konserwatysta

Ostatnie notki

Najpopularniejsze notki

Ostatnie komentarze

  • Jasne, wystawę trzeba zwiedzić - ale ja chyba zrobię to dopiero po dokonaniu zapowiadanych...
  • Konkurs był rzeczywiście międzynarodowy-- - i takie też było jury (między innymi znany...
  • Pojechałaś po nim ostro, że hej! Ale nie powiem, żebym miał Ci to za złe :-) Pozdrowienia i...

Tagi

Tematy w dziale Społeczeństwo